پویایی و تحرک دانشگاه که نتیجه رشد مستمر استاد و دانشجو ست برای داشتن یه جامع پیشرفته و زنده لازمه. این تاثیر گذاری به حدی است که دانشجو را به عنوان مرجع فکری جامعه نامیدن٬ و می شه این رو مطرح کرد که: افراد جامعه خصوصن نسل جوان از رفتار و کردار جامعه دانشگاهی درس می گیرن. ولی گاهی اوقات سر زدن اعمالی از سوی بعضیا که از روی ندانم کاری و بی تجربگیه این چهره زیبای دانشجو رو بین خود اهالی دانشگاه زشت میکنه.

دانشجویان ورودی ۸۶ مدیریت مرتکب این عمل زشت شده ان و اینکه طی چند نوبت و از سوی چندین نفر به قولی زیراب استاد رو زدن. هدف از این عمل نا پسند و قبیح چیه خدا می دونه. خود شیرینیُ امتیاز گرفتن و شاید هم احساس مسئولیت کردن- در ازای چی نمی دونم- و یا هر دلیلی که باشه محکومه و دلیل داشتن عذر بدتر از گناهه. و به قولی دود این کار توی چشم همه میره  و در صورت تکرار -با توجه به تذکر استاد - شدن نتیجه ای جز رفتن استاد و بدتر شدن وضع دانشگاه و دانشجو نیست. کاش این دوستان تازه وارد به جای این کارا

زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

در حق ما هر چه گوید جای هیچ اکراه نیست

در طریقت هر چه پیش سالک آید خیر اوست

در صراط مستقیم ای دل کسی گمراه نیست

تا چه بازی رخ نماید بیدقی خواهیم راند

عرصه شطرنج رندان را مجال شاه نیست

چیست این سقف بلند ساده بسیارنقش

زین معما هیچ دانا در جهان آگاه نیست

این چه استغناست یا رب وین چه قادر حکمت است

کاین همه زخم نهان هست و مجال آه نیست

صاحب دیوان ما گویی نمی​داند حساب

کاندر این طغرا نشان حسبه لله نیست

هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو بگو

کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیست

بر در میخانه رفتن کار یک رنگان بود

خودفروشان را به کوی می فروشان راه نیست

هر چه هست از قامت ناساز بی اندام ماست

ور نه تشریف تو بر بالای کس کوتاه نیست

بنده پیر خراباتم که لطفش دایم است

ور نه لطف شیخ و زاهد گاه هست و گاه نیست

حافظ ار بر صدر ننشیند ز عالی مشربی ست

عاشق دردی کش اندربند مال و جاه نیست